Aromatyczne zioła

Lawenda

ola — Fri, 26 Sep 2008 11:00:26 +0000

Fioletowe łany pokrywające pola francuskiej Prowansji to oszałamiająco pachnąca lawenda. Lawenda wąskolistna, Lavandula angustifolia (od łac. lavare - myć się), niemal od zawsze służyła człowiekowi do odprawiania rytuałów dbania o ciało. Starożytni Rzymianie dodawali jej do wody, by aromatyzowała kąpiel, perfumowali nią stroje oraz wnętrza swoich domów. W Egipcie lawendę rozsypywano w grobowcach faraonów, a w czasach nowożytnych uważano ją za zioło chroniące przed złymi wpływami. W ziołolecznictwie wykorzystuje się właściwości przeciwdepresyjne i uspokajające tej rośliny. Dla potrzeb perfumiarstwa najwyższej klasy lawendę uprawia się właśnie w Prowansji, na południu Francji. Zebrane, głównie w sierpniu, kwitnące gałązki poddaje się destylacji parowej, której produktem finalnym jest aromatyczny olejek. Pudrowy zapach olejku lawendowego wydaje się świeży, słodki, lekko wibruje w nozdrzach. W kobiecych perfumach spotkać go można w kompozycji Aqua Allegoria Lavande Velours Guerlaina i Escada Sport Spirit Escady.

Mięta

ola — Fri, 26 Sep 2008 10:53:17 +0000

Według helleńskiego mitu grecka nazwa wonnego zioła, minthe, od której pochodzi botaniczna nazwa łacińska, Mentha, wzięła się od imienia nimfy Minty, zamienionej przez zazdrosną Persefonę w roślinę. W starożytnym Rzymie uczniowie filozofów nosili na głowach wieńce uplecione z liści mięty, uważano bowiem, że jej zapach pobudza mózg do szybszego myślenia. Silnie rozkrzewiająca się roślina najlepiej czuje się w umiarkowanych klimatach Europy, Azji i Afryki, choć na dużą skalę uprawia się ją również w Chinach, Indiach oraz Brazylii. Jest uznanym ziołem leczniczym, regulującym pracę żołądka w zaburzeniach gastrycznych i niestrawności, a zawarty w niej mentol ma działanie bakteriobójcze oraz przeciwbólowe. Liście mięty doskonale nadają się do aromatyzowania orzeźwiających cukierków i herbaty, uzupełniają smak baraniny czy pieczeni jagnięcej. W perfumiarstwie używa się wielu odmian olejków miętowych. Najczęściej wykorzystuje się olejek miętowy z dużą zawartością mentolu, otrzymywany poprzez destylację parową z odmiany mięty (Mentha arvensis) rosnącej w Japonii i Brazylii. Ważnym producentem mentolowych kryształków są również Chiny. Natomiast mięta pieprzowa (Mentha piperita) i mięta zielona (Mentha spicata), które najczęściej występują w połączeniu, uprawiane są głównie w Stanach Zjednoczonych. Olejek miętowy roztacza wokół świeżą, mocną i orzeźwiającą woń z delikatnym, gorzkosłodkim i drzewnym akordem. Jego zapach należy do bardzo ulotnych, dlatego zazwyczaj twórcy perfum miętowy akord umieszczają w nucie głowy. Pojawia się on w kilku kobiecych kompozycjach, mi.in. w zielonej Les Belles Niny Ricci i Tommy Girl Tommy’ego Hilfigera. Jednak najczęściej spotkać go można w orzeźwiających, męskich wodach toaletowych.

Tymianek

ola — Fri, 26 Sep 2008 10:46:56 +0000

Tymianek pospolity (Thymus vulgaris) popularnie zwie się macierzanką. W wielu krajach, także w Polsce, uchodzi za roślinę magiczną. W dawnych czasach był jednym z rekwizytów w miłosnych obrzędach odprawianych przez młode kobiety. Według innych wierzeń macierzanka o aromatycznych kwiatach była symbolem śmierci. Wierzono bowiem, że dusze zmarłych osób powinny odpoczywać wśród wonnych kwiatów i że dlatego macierzanka najbujniej krzewi się w pobliżu mogił. Używane w ziołolecznictwie odmiany tymianku uznaje się za silny środek antyseptyczny, uspokajający i przyspieszający gojenie się ran. W sztuce kulinarnej podnosi smak zup, potraw z drobiu i dań z pomidorami. Przy tworzeniu kompozycji zapachowych używa się gęstego, czerwonobrązowego olejku tymiankowego o zdecydowanym, słodkim i ciepłym aromacie, destylowanego głównie we Francji i Hiszpanii. W połączeniu z szałwią występuje on na przykład w zapachu Beautiful Estee Lauder.

Bazylia

ola — Fri, 26 Sep 2008 10:35:25 +0000

Pochodzi z Indii. Jedną z jej odmian, bazylię poświęconą (Ocimum sanctum), uznaje się tam za roślinę niemal tak świętą jak lotos, chroniącą przed nieczystymi mocami. Z tego też powodu spotkać ją można obok niemal każdego hinduskiego domu i każdej hinduskiej świątyni. Najpopularniejszym gatunkiem jest bazylia pospolita (Ocimum basilicum), która swą botaniczną nazwę wzięła od greckich słów: okimon oznacza bazylię, a basilikos, tłumaczy się jako królewski. Bazylia kocha ciepło, źle reaguje na zimno i przymrozki. Bez jej liści, służących jako przyprawa, nie mogłaby istnieć kuchnia śródziemnomorska. W zależności od odmiany, z której pochodzą, nadają one sosom pomidorowym, sałatkom i innym potrawom różny smak i aromat. Najczęściej występuje bazylia z liśćmi o zapachu cytrynowojaśminowym, rzadziej o zapachu słodkim, goździkowym lub też przypominającym gałkę muszkatołową. Olejek bazyliowy otrzymuje się poprzez destylację parową liści i łodyg. Jego słodkoostra woń ma ledwo wyczuwalne elementy drzewne. Dla potrzeb przemysłu perfumeryjnego destylacji poddaje się najbardziej aromatyczną bazylię, uprawianą w basenie Morza Śródziemnego, przede wszystkim we Francji, Włoszech, Hiszpanii i północnej Afryce. Twórcy perfum sięgają również po bazylię uprawianą na wyspie Reunion i Wyspach Komorskich, która ma bardziej ziołowy zapach. Słodkawy aromat bazylii czyni ją wdzięcznym składnikiem kobiecych perfum. Jest jednym z zapachowych elementów w zielonym flakonie Les Belles Niny Ricci i wodzie O de Lancóme Lancóme’a.

Szałwia

ola — Fri, 26 Sep 2008 10:27:01 +0000

Spośród ponad 900 gatunków tego zioła perfumiarzy najbardziej interesują dwa: szałwia lekarska (Salvia officinalis) i szałwia muszkatołowa (Salvia sclarea). Nazwa rośliny pochodzi od łacińskiego słowa salvare - leczyć, bądź salvere - dobrze się czuć. Jej właściwości lecznicze znane są od dawna. W starożytności uważano, że zapewnia długowieczność. Ze względu na działanie ściągające, antyseptyczne i przeciwzapalne szałwia lekarska jest ceniona i często wykorzystywana w ziołolecznictwie. Natomiast szałwię muszkatołową, także używaną do leczenia (rozgrzewa, wspomaga trawienie), głównie wykorzystuje się jako składnik smakowy w aromatyzowanych likierach i winach (np. winach reńskich). Z opisanych dwóch gatunków szałwii dzięki destylowaniu liści otrzymuje się olejek szałwiowy (ten otrzymany z liści szałwii muszkatołowej zwany jest też muszkatelowym), używany później jako składnik zapachowy perfum. Aromat olejku z szałwii lekarskiej jest lekko kamforowy, natomiast zapach olejku muszkatelowego nieco winny, jednak bardziej świeży i ulotny od zapachu wina, trochę zbliżony do zapachu ambry. Zawodowe nosy perfumiarskie olejek z szałwii uznają za jeden z najciekawszych. Użycza on swego aromatu przede wszystkim wodom kolońskim i mieszankom szyprowym. Wśród zapachów kobiecych jego ślad odnaleźć można w Beautiful Estee Lauder, Miss Dior Christiana Diora i Aromantic Decleora.

Rozmaryn

ola — Fri, 26 Sep 2008 10:15:40 +0000

Łacińska nazwa rozmarynu. Rosmarinus officinalis, to opis wzrokowego wrażenia. Znaczy ona „rosa morza”, a wzięta się od jasnobłękitnych kwiatków jednej z odmian tego ziela. Paleta kolorystyczna kwiatów rozmarynu jest jednak znacznie bogatsza, są one najczęściej barwy jasno lub ciemnoniebieskiej, białej, przybierają również wiele odcieni koloru różowego. Jak wielu członków rodziny miętowej, do której przynależy, rozmaryn pochodzi z kredowych gleb regionu śródziemnomorskiego. Tam najobficiej rośnie na suchych, nadmorskich stanowiskach, z ogromną łatwością osiągając półtora metra wysokości. W północnych krajach Europy zaś jest bardzo skromną krzewinką rosnącą zazwyczaj w ogródkach skalnych lub w doniczkach ustawionych na kuchennym parapecie. Bardzo aromatyczne listki w kształcie igieł, świeże lub suszone, są jedną z popularniejszych przypraw w kuchni francuskiej i hiszpańskiej. Używa się ich przede wszystkim do przyprawiania potraw mięsnych, różnych sosów i marynat. W perfumiarstwie olejek rozmarynowy, otrzymywany metodą destylacji parowej z kwiatów i liści (a niekiedy także z gałązek), zalicza się do najpowszechniej używanych olejków ziołowych. Jego destylacja na dużą skalę odbywa się przede wszystkim w Hiszpanii, Tunezji, Francji i Maroku. Tam właśnie jego aromat osiąga największą moc i pełnię. Rozmarynowy olejek charakteryzuje się zapachem lekko sosnowym, mocnym, świeżym i czystym, przypominającym nieco aromat lawendy. Ten bukiet, pikantny i bez cienia słodyczy, czyni go wspaniałym składnikiem męskich perfum i wód kolońskich. Rozmaryn to z pewnością najdawniej używany ziołowy komponent perfum. Był jednym z głównych składników pierwszej wody kolońskiej autorstwa Giovanniego Marii Fariny w XVIII wieku. Teraz odnajdziemy jego aromat w perfumach Escada Sport Spirit Escady, w których w nucie głowy łączy się z szałwią i lawendą.